ما به چیزی بیشتری می خندیم که بیشتر از آن زخم خورده ایم. لیکن برای فرار از اضطراب مواجه با درد آن، رو به لطیفه می آوریم. درد های موجود در ما که ظاهراً فراموش شده اند، سرکوب می شوند، تا فرصتی برای برون ریزی پیدا کنند، و یک راه جامعه پسندش طنز و لطیفه است. بیشتر لطیفه ها مضمون پرخاشگری و جنسی دارند؛ زیرا زیربنای اکثر سرکوب های ما، شامل این دو غریزه است. + نوشته شده در سه شنبه بیستم دی ۱۴۰۱ ساعت ۹:۴۷ ق.ظ توسط سید سروش سیدی فرد  |